Utrwalanie głosek s, z, c

Głoska s

Rozpoczynamy od prawidłowego ułożenia narządów artykulacyjnych: język leży za dolnymi zębami, tworząc rynienkę podobnie, jak podczas dmuchania, wargi natomiast rozchylają się, tworząc łagodny uśmiech. Podczas prototypowego wybrzmiewania głoski [s] przykładamy wewnętrzną stronę dłoni ćwiczącego do naszych warg, zwracając uwagę na potrzebę kierowania strumienia wydychanego powietrza środkiem ust.

Początkowo wymawiamy samą głoskę “s” (udajemy syk węża), a następnie przechodzimy do połączenia jej z samogłoskami ustnymi, jak poniżej.

Narysuj na kartce z pomocą rodzica suma (rybkę) i wymawiaj:

Ssssssssssa

Ssssssssssso

Ssssssssssssu

Sssssssssssssy

Ssssssssssssse

W wierszyku po każdej linijce wymawiaj powyższe dźwięki.

 „Pan Sum”
Mówi nurek do suma:
„Sumie! Co pan sum umie,
tak w sumie?”
A sum nic- wąsem machnął
i wodę dalej sunie.
Woła nurek do suma:
„Panie Sumie!
Nic a nic pan nie umie,
tak w sumie?”
A sum nic- tylko sunie
i sunie…
Bo słów ludzkich nie rozumie.
Tylko sunie.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Głoska z

Rozpoczynamy od prawidłowego ułożenia narządów artykulacyjnych: układamy język i żeby jak przy realizacji głoski “s”, dlatego, że głośne wymawianie głoski “s”pozwala uzyskać “z”.

Początkowo wymawiamy samą głoskę “z” , a następnie przechodzimy do połączenia jej z samogłoskami ustnymi, jak poniżej.

Narysuj z pomocą rodzica chłopca o imieniu Zenek i wymawiaj:

Zzzzzzzzzzzza

Zzzzzzzzzzzzo

Zzzzzzzzzzzzze

Zzzzzzzzzzzzzy

Zzzzzzzzzzzzzu

W wierszyku po każdej linijce wymawiaj powyższe dźwięki.

 „Psotny Zenek”
Zenek ma gwizdek,
dmucha z zapałem,
swoim zabawkom
robi tu zbiórkę.
Koza i zebra
są pod regałem,
znalazły rózgę,
zegar pod biurkiem,
zapałki w zamku,
lizaka w zupie.
Oj, kto wymyślił
te psoty głupie?
Bałagan robi
ten mały Zenek.
Wielkie ma mama
z Zenkiem zmartwienie.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Głoska c

Rozpoczynamy od prawidłowego ułożenia narządów artykulacyjnych: prosimy dziecko, aby oparło czubek języka o wewnętrzną powierzchnię dolnych siekaczy, a zęby zbliżyło do siebie. Następnie zachęcamy, by wymawiało długie t, z jednoczesnym rozciągnięciem kącików warg lub wyszczerzeniem zębów.

Początkowo wymawiamy samą głoskę “c”, a następnie przechodzimy do połączenia jej z samogłoskami ustnymi, jak poniżej.

Narysuj z pomocą rodzica placek i wymawiaj:

Ca, ca, ca, ca, ca

Co, co, co, co

Ce, ce, ce, ce

Cy, cy, cy,cy

Cu, cu, cu, cu

W wierszyku po każdej linijce wymawiaj powyższe dźwięki.

 „Placek Jacka”
Oto mały Jacek, co wypiekał placek.
Placek owocowy, z lukrem cytrynowym.
Słodki i pachnący, pulchny i gorący.
Placek dla Celiny, Wacka i Lucyny.

Skip to content